وَإِذۡ

أَخَذۡنَا

مِيثَٰقَكُمۡ

وَرَفَعۡنَا

فَوۡقَكُمُ

ٱلطُّورَ

خُذُواْ

مَآ

ءَاتَيۡنَٰكُم

بِقُوَّةٖ

وَٱسۡمَعُواْۖ

قَالُواْ

سَمِعۡنَا

وَعَصَيۡنَا

وَأُشۡرِبُواْ

فِي

قُلُوبِهِمُ

ٱلۡعِجۡلَ

بِكُفۡرِهِمۡۚ

قُلۡ

بِئۡسَمَا

يَأۡمُرُكُم

بِهِۦٓ

إِيمَٰنُكُمۡ

إِن

كُنتُم

مُّؤۡمِنِينَ

٩٣

Эсланг (эй Бани Исроил), биз аҳду паймонингизни олгач, устингизда Тур тоғини кўтариб туриб: «Келтирган нарсамизни (динимизни) маҳкам ушланглар ва қулоқ солинглар», деганимизда, «Эшитдик ва бўйсунмадик», дедилар. Кофирликлари сабаб кўнгиллари фақат бузоққа ибодат қилиш билан тўлди. Айтинг: «Агар сиз мўмин бўлсангиз, иймонингиз сизларни мунча ярамас нарсаларга буюради?»