وَاِذْ

اَخَذْنَا

مِیْثَاقَ

بَنِیْۤ

اِسْرَآءِیْلَ

لَا

تَعْبُدُوْنَ

اِلَّا

اللّٰهَ ۫

وَبِالْوَالِدَیْنِ

اِحْسَانًا

وَّذِی

الْقُرْبٰی

وَالْیَتٰمٰی

وَالْمَسٰكِیْنِ

وَقُوْلُوْا

لِلنَّاسِ

حُسْنًا

وَّاَقِیْمُوا

الصَّلٰوةَ

وَاٰتُوا

الزَّكٰوةَ ؕ

ثُمَّ

تَوَلَّیْتُمْ

اِلَّا

قَلِیْلًا

مِّنْكُمْ

وَاَنْتُمْ

مُّعْرِضُوْنَ

۟

আৰু স্মৰণ কৰা, যেতিয়া আমি বনী ইছৰাঈলৰ পৰা প্ৰতিশ্ৰুতি লৈছিলোঁ যে, তোমালোকে আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো ইবাদত নকৰিবা, পিতৃ-মাতৃ, আত্মীয়-স্বজন, এতীম আৰু দৰিদ্ৰৰ সৈতে সদায় সদ্ব্যৱহাৰ কৰিবা আৰু মানুহৰ লগত উত্তম কথা ক'বা তথা ছালাত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবা লগতে যাকাত প্ৰদান কৰিবা, তাৰ পিছতো তোমালোকৰ কিছু সংখ্যক লোকৰ বাহিৰে সকলোৱে অৱজ্ঞা কৰি মুখ ঘূৰাই লৈছিল।