وَإِذۡ

قَالَ

مُوسَىٰ

لِقَوۡمِهِۦ

يَٰقَوۡمِ

إِنَّكُمۡ

ظَلَمۡتُمۡ

أَنفُسَكُم

بِٱتِّخَاذِكُمُ

ٱلۡعِجۡلَ

فَتُوبُوٓاْ

إِلَىٰ

بَارِئِكُمۡ

فَٱقۡتُلُوٓاْ

أَنفُسَكُمۡ

ذَٰلِكُمۡ

خَيۡرٞ

لَّكُمۡ

عِندَ

بَارِئِكُمۡ

فَتَابَ

عَلَيۡكُمۡۚ

إِنَّهُۥ

هُوَ

ٱلتَّوَّابُ

ٱلرَّحِيمُ

٥٤

(Xus) markuu Muuse ku yidhi tolkiisii: Tolkaygiiyow! Waxaad dulmideen nafahiinna ka dhigashadiinna dibiga (ilaah darteed). Ee u toobad keena Uumihiinna oo is dila¹, Sidaasaa idiin khayr badan Uumihiinna xaggiisa, markaasuu (Alle) idinka aqbalay toobaddiinnii, hubaal waa Toobad Aqbalaha, Naxariista Badan.