وَقَالَ

لَهُمۡ

نَبِيُّهُمۡ

إِنَّ

ٱللَّهَ

قَدۡ

بَعَثَ

لَكُمۡ

طَالُوتَ

مَلِكٗاۚ

قَالُوٓاْ

أَنَّىٰ

يَكُونُ

لَهُ

ٱلۡمُلۡكُ

عَلَيۡنَا

وَنَحۡنُ

أَحَقُّ

بِٱلۡمُلۡكِ

مِنۡهُ

وَلَمۡ

يُؤۡتَ

سَعَةٗ

مِّنَ

ٱلۡمَالِۚ

قَالَ

إِنَّ

ٱللَّهَ

ٱصۡطَفَىٰهُ

عَلَيۡكُمۡ

وَزَادَهُۥ

بَسۡطَةٗ

فِي

ٱلۡعِلۡمِ

وَٱلۡجِسۡمِۖ

وَٱللَّهُ

يُؤۡتِي

مُلۡكَهُۥ

مَن

يَشَآءُۚ

وَٱللَّهُ

وَٰسِعٌ

عَلِيمٞ

٢٤٧

Набийлари уларга: «Албатта, Аллоҳ Толутни сизга подшоҳ қилиб тайинлади», – деди. Улар: «У бизга қаёқдан подшоҳ бўлсин. Ундан кўра подшоҳликка биз ҳақлироқмиз. Қолаверса, унга кўпроқ мол ҳам берилмаган», – дедилар. У: «Албатта, уни Аллоҳнинг Ўзи сизларга танлади ва илмда, жисмда кенглигини зиёда қилди. Аллоҳ подшоҳлигини кимга хоҳласа, ўшанга беради. Ва Аллоҳ кенг қамровли ва билувчидир», – деди.¹