وَاِنْ

طَلَّقْتُمُوْهُنَّ

مِنْ

قَبْلِ

اَنْ

تَمَسُّوْهُنَّ

وَقَدْ

فَرَضْتُمْ

لَهُنَّ

فَرِیْضَةً

فَنِصْفُ

مَا

فَرَضْتُمْ

اِلَّاۤ

اَنْ

یَّعْفُوْنَ

اَوْ

یَعْفُوَا

الَّذِیْ

بِیَدِهٖ

عُقْدَةُ

النِّكَاحِ ؕ

وَاَنْ

تَعْفُوْۤا

اَقْرَبُ

لِلتَّقْوٰی ؕ

وَلَا

تَنْسَوُا

الْفَضْلَ

بَیْنَكُمْ ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

بِمَا

تَعْمَلُوْنَ

بَصِیْرٌ

۟

Haddaad furtaan haweenka ka hor intaydaan taaban, aadna u goyseen Meher, markaa siiya meherka aad u goyseen barki, inay iyagu cafiyaan maahee, ama uu cafiyo (ninka_waliga) uu ku jiro gacantiisa xarigga nikaaxa. Inaad cafidaan (waa ninka oo siiya meherkii oo kaamil ah ama inay iyadu iska cafido meherkaa nuskiisa ay leedahay) baa u dhow (samaha iyo) Alle ka cabsiga. Hana halmaamina wanaagga dhexdiinna. Hubaal Alle wuu Arkaa waxaad fashaan.