وَلَا

جُنَاحَ

عَلَیْكُمْ

فِیْمَا

عَرَّضْتُمْ

بِهٖ

مِنْ

خِطْبَةِ

النِّسَآءِ

اَوْ

اَكْنَنْتُمْ

فِیْۤ

اَنْفُسِكُمْ ؕ

عَلِمَ

اللّٰهُ

اَنَّكُمْ

سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ

وَلٰكِنْ

لَّا

تُوَاعِدُوْهُنَّ

سِرًّا

اِلَّاۤ

اَنْ

تَقُوْلُوْا

قَوْلًا

مَّعْرُوْفًا ؕ۬

وَلَا

تَعْزِمُوْا

عُقْدَةَ

النِّكَاحِ

حَتّٰی

یَبْلُغَ

الْكِتٰبُ

اَجَلَهٗ ؕ

وَاعْلَمُوْۤا

اَنَّ

اللّٰهَ

یَعْلَمُ

مَا

فِیْۤ

اَنْفُسِكُمْ

فَاحْذَرُوْهُ ۚ

وَاعْلَمُوْۤا

اَنَّ

اللّٰهَ

غَفُوْرٌ

حَلِیْمٌ

۟۠

Ва гуноҳе бар шумо нест, ки ба таври киноя аз занони [бева ё талоқшудае, ки идда нигаҳ доштаанд] хостгорӣ кунед ва ё дар дил тасмим бар ин кор бигиред [бидуни ин ки онро баён кунед]. Аллоҳ таоло медонист, ки шумо ба зудӣ ба ёди онон хоҳед афтод; вале пинҳонӣ ба онҳо ваъда [-и заношӯӣ] надиҳед, магар ин ки [ба киноя] сухани писандида бигӯед ва [ҳамчунин] тасмим ба ақди издивоҷ нагиред, то муддати муқаррар [идда] ба сар ояд; ва бидонед, ки Аллоҳ таоло он чиро, ки дар дилҳои шумост, медонад; пас, аз [мухолифат бо] Ӯ парво кунед ва бидонед, ки ба ростӣ Аллоҳ таоло омурзандаи бурдбор аст