وَٱلۡمُطَلَّقَٰتُ

يَتَرَبَّصۡنَ

بِأَنفُسِهِنَّ

ثَلَٰثَةَ

قُرُوٓءٖۚ

وَلَا

يَحِلُّ

لَهُنَّ

أَن

يَكۡتُمۡنَ

مَا

خَلَقَ

ٱللَّهُ

فِيٓ

أَرۡحَامِهِنَّ

إِن

كُنَّ

يُؤۡمِنَّ

بِٱللَّهِ

وَٱلۡيَوۡمِ

ٱلۡأٓخِرِۚ

وَبُعُولَتُهُنَّ

أَحَقُّ

بِرَدِّهِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

إِنۡ

أَرَادُوٓاْ

إِصۡلَٰحٗاۚ

وَلَهُنَّ

مِثۡلُ

ٱلَّذِي

عَلَيۡهِنَّ

بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ

وَلِلرِّجَالِ

عَلَيۡهِنَّ

دَرَجَةٞۗ

وَٱللَّهُ

عَزِيزٌ

حَكِيمٌ

٢٢٨

Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан аз шавҳар кардан бозистанд. Ва агар ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд, раво нест, ки он чиро, ки Худо дар раҳми онон офаридааст, пинҳон доранд. Ва дар айёми агар шавҳаронашон қасди ислоҳ дошта бошанд, ба бозгардониданашон сазовортаранд. Ва барои занон ҳуқуқе шоиста аст, ҳамонанди вазифае, ки бар ӯҳдаи онҳост, вале мардонро бар занон мартабаест. Ва Худо пирӯзманду ҳаким аст!