وَلَا

تَنكِحُواْ

ٱلۡمُشۡرِكَٰتِ

حَتَّىٰ

يُؤۡمِنَّۚ

وَلَأَمَةٞ

مُّؤۡمِنَةٌ

خَيۡرٞ

مِّن

مُّشۡرِكَةٖ

وَلَوۡ

أَعۡجَبَتۡكُمۡۗ

وَلَا

تُنكِحُواْ

ٱلۡمُشۡرِكِينَ

حَتَّىٰ

يُؤۡمِنُواْۚ

وَلَعَبۡدٞ

مُّؤۡمِنٌ

خَيۡرٞ

مِّن

مُّشۡرِكٖ

وَلَوۡ

أَعۡجَبَكُمۡۗ

أُوْلَٰٓئِكَ

يَدۡعُونَ

إِلَى

ٱلنَّارِۖ

وَٱللَّهُ

يَدۡعُوٓاْ

إِلَى

ٱلۡجَنَّةِ

وَٱلۡمَغۡفِرَةِ

بِإِذۡنِهِۦۖ

وَيُبَيِّنُ

ءَايَٰتِهِۦ

لِلنَّاسِ

لَعَلَّهُمۡ

يَتَذَكَّرُونَ

٢٢١

Занони мушрикаро то имон наёваранд, ба занӣ магиред, ва бидонед, ки канизи мӯъминае, ки ӯро на мол асту на шараф, беҳтар аз зани озоди мушрика аст, гарчи шуморо ба тааҷҷуб оварад. Ва ба мардони мушрик зани мӯъминаро (хоҳ озод ё гулом бошад) надиҳед, то ин ки имон ба Аллоҳ ва Расули Ӯ биёваранд. Ва бидонед гуломи мӯъмин бо камбағалиаш беҳтар аст аз марди озоди мушрик, гарчи шуморо ба тааҷҷуб оварад. Инҳо занон ва мардони мушрик дар гуфтор ва кирдор ва ҳолоти худ мардумро ба ҷаҳаннам даъват мекунанд. Пас ҳамзистӣ ва омезиш бо онҳо хатарнок аст ва он хатари дунявӣ нест, балки бадбахтӣ ва шақовати ҳамешагӣ аст. Ва Аллоҳ бандагонашро барои ба даст овардани биҳишт ва омӯрзиши хеш фаро мехонад. Ва оёти худро ошкор баён мекунад, зарур аст, ки бияндешанд!