أَوۡ

كَصَيِّبٖ

مِّنَ

ٱلسَّمَآءِ

فِيهِ

ظُلُمَٰتٞ

وَرَعۡدٞ

وَبَرۡقٞ

يَجۡعَلُونَ

أَصَٰبِعَهُمۡ

فِيٓ

ءَاذَانِهِم

مِّنَ

ٱلصَّوَٰعِقِ

حَذَرَ

ٱلۡمَوۡتِۚ

وَٱللَّهُ

مُحِيطُۢ

بِٱلۡكَٰفِرِينَ

١٩

Ёки худди осмондан ёмғир ёғиб, қоронғу босиб, момақалдироқ ва чақмоқ чаққанда, яшиндан қочиб, панжаларини қулоқларига тиқиб, ўлимдан эҳтиёт бўлаётган одамга ўхшарлар. Ва Аллоҳ кофирларни ўраб олувчидир.