۞ لَّيۡسَ

ٱلۡبِرَّ

أَن

تُوَلُّواْ

وُجُوهَكُمۡ

قِبَلَ

ٱلۡمَشۡرِقِ

وَٱلۡمَغۡرِبِ

وَلَٰكِنَّ

ٱلۡبِرَّ

مَنۡ

ءَامَنَ

بِٱللَّهِ

وَٱلۡيَوۡمِ

ٱلۡأٓخِرِ

وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ

وَٱلۡكِتَٰبِ

وَٱلنَّبِيِّـۧنَ

وَءَاتَى

ٱلۡمَالَ

عَلَىٰ

حُبِّهِۦ

ذَوِي

ٱلۡقُرۡبَىٰ

وَٱلۡيَتَٰمَىٰ

وَٱلۡمَسَٰكِينَ

وَٱبۡنَ

ٱلسَّبِيلِ

وَٱلسَّآئِلِينَ

وَفِي

ٱلرِّقَابِ

وَأَقَامَ

ٱلصَّلَوٰةَ

وَءَاتَى

ٱلزَّكَوٰةَ

وَٱلۡمُوفُونَ

بِعَهۡدِهِمۡ

إِذَا

عَٰهَدُواْۖ

وَٱلصَّٰبِرِينَ

فِي

ٱلۡبَأۡسَآءِ

وَٱلضَّرَّآءِ

وَحِينَ

ٱلۡبَأۡسِۗ

أُوْلَٰٓئِكَ

ٱلَّذِينَ

صَدَقُواْۖ

وَأُوْلَٰٓئِكَ

هُمُ

ٱلۡمُتَّقُونَ

١٧٧

Игілік - жүздеріңді шығысқа және батысқа бұруларың емес. Негізінде, игілік Аллаһқа, Ақирет күніне, періштелерге, кітаптарға, пайғамбарларға сенуде және мал-дүниесін өзі жақсы көре тұрып жақындарына, жетімдерге, кедейлерге, / жолда қалған / жолаушыға, қайыр сұрағандарға және құлды азат етуге беруде және намазды / барлық шарттарын сақтап, беріле / толық орындауында, зекетті беруде әрі өзара уәделескенде, уәделерін орындауда әрі таршылық, ауруға ұшыраған және соғыс кезінде сабыр етуде. Міне, солар - шын сөзділер, міне, солар - тақуалар / Аллаһтың жазасынан қорқып, сақтанушылар / .