إِنَّمَا

حَرَّمَ

عَلَيۡكُمُ

ٱلۡمَيۡتَةَ

وَٱلدَّمَ

وَلَحۡمَ

ٱلۡخِنزِيرِ

وَمَآ

أُهِلَّ

بِهِۦ

لِغَيۡرِ

ٱللَّهِۖ

فَمَنِ

ٱضۡطُرَّ

غَيۡرَ

بَاغٖ

وَلَا

عَادٖ

فَلَآ

إِثۡمَ

عَلَيۡهِۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

غَفُورٞ

رَّحِيمٌ

١٧٣

Ohun tí (Allāhu) ṣe ní èèwọ̀ fún yín ni òkúǹbete[1], ẹ̀jẹ̀², ẹran ẹlẹ́dẹ̀ àti ohun tí wọ́n pe orúkọ mìíràn lé lórí yàtọ̀ sí (orúkọ) Allāhu. Ṣùgbọ́n ẹni tí ìnira (ebi) bá mú (jẹ ẹran èèwọ̀), tí kì í ṣe ẹni tó ń wá èèwọ̀ kiri àti olùtayọ-ẹnu-ààlà, kò sí ẹ̀ṣẹ̀ fún un. Dájúdájú Allāhu ni Aláforíjìn, Àṣàkẹ́-ọ̀run.³ ¹