مَثَلُهُمۡ

كَمَثَلِ

ٱلَّذِي

ٱسۡتَوۡقَدَ

نَارٗا

فَلَمَّآ

أَضَآءَتۡ

مَا

حَوۡلَهُۥ

ذَهَبَ

ٱللَّهُ

بِنُورِهِمۡ

وَتَرَكَهُمۡ

فِي

ظُلُمَٰتٖ

لَّا

يُبۡصِرُونَ

١٧

Onların məsəli (zülmət gecədə) od qalayan kimsənin məsəlinə bənzər. Alov onun ətrafındakıları işıqlandırdığı zaman Allah onların nurunu aparar, özlərini də (heç bir şey) görə bilməyəcəkləri zülmətlər içərisində buraxar.