كَمَآ

أَرۡسَلۡنَا

فِيكُمۡ

رَسُولٗا

مِّنكُمۡ

يَتۡلُواْ

عَلَيۡكُمۡ

ءَايَٰتِنَا

وَيُزَكِّيكُمۡ

وَيُعَلِّمُكُمُ

ٱلۡكِتَٰبَ

وَٱلۡحِكۡمَةَ

وَيُعَلِّمُكُم

مَّا

لَمۡ

تَكُونُواْ

تَعۡلَمُونَ

١٥١

Gẹ́gẹ́ bí A ṣe rán Òjíṣẹ́ kan si yín láààrin ara yín,[1] tí ó ń ké àwọn āyah Wa fún yín, tí ó ń sọ yín di ẹni mímọ́, tí ó ń kọ yín ní Tírà àti ọgbọ́n ìjìnlẹ̀ (sunnah), tí ó sì ń kọ yín ní ohun tí ẹ kò mọ̀ tẹ́lẹ̀, ¹