قَالَ

الْمَلَاُ

الَّذِیْنَ

اسْتَكْبَرُوْا

مِنْ

قَوْمِهٖ

لَنُخْرِجَنَّكَ

یٰشُعَیْبُ

وَالَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

مَعَكَ

مِنْ

قَرْیَتِنَاۤ

اَوْ

لَتَعُوْدُنَّ

فِیْ

مِلَّتِنَا ؕ

قَالَ

اَوَلَوْ

كُنَّا

كٰرِهِیْنَ

۟۫

Унинг қавмидан мутакаббир бўлган зодагонлар: «Эй Шуъайб, ёки, албатта, сени ва сен билан бирга иймон келтирганларни ўз қишлоғимиздан чиқарамиз ёки ўз миллатимизга қайтасизлар», – дедилар. У: «Гарчи ёмон кўрувчи бўлсак ҳам-а?!