۞ هُوَ

ٱلَّذِي

خَلَقَكُم

مِّن

نَّفۡسٖ

وَٰحِدَةٖ

وَجَعَلَ

مِنۡهَا

زَوۡجَهَا

لِيَسۡكُنَ

إِلَيۡهَاۖ

فَلَمَّا

تَغَشَّىٰهَا

حَمَلَتۡ

حَمۡلًا

خَفِيفٗا

فَمَرَّتۡ

بِهِۦۖ

فَلَمَّآ

أَثۡقَلَت

دَّعَوَا

ٱللَّهَ

رَبَّهُمَا

لَئِنۡ

ءَاتَيۡتَنَا

صَٰلِحٗا

لَّنَكُونَنَّ

مِنَ

ٱلشَّٰكِرِينَ

١٨٩

Ал (Аллах) силерди бир жандан (Адам-Атадан) жараткан. Кийин аны менен тынчтанып, ырахат алсын деп, андан жубайын (Обо-Энени) жаратты. Анан (Адам Ата менен Обо Эненин урпактарынан) эки жуп кошулганда, жеңил жүктүү болуп, аны менен жүрө берди.[1] Ал эми (боюндагы) оорлошкон мезгилде (бала бүткөнүн билишип) Раббисине: “Эгер бизге жакшы (соо-таза) перзент берсең шүгүр кылуучулардан болор элек” деп дуба кылышты. ¹