وَإِذۡ

أَخَذَ

رَبُّكَ

مِنۢ

بَنِيٓ

ءَادَمَ

مِن

ظُهُورِهِمۡ

ذُرِّيَّتَهُمۡ

وَأَشۡهَدَهُمۡ

عَلَىٰٓ

أَنفُسِهِمۡ

أَلَسۡتُ

بِرَبِّكُمۡۖ

قَالُواْ

بَلَىٰ

شَهِدۡنَآۚ

أَن

تَقُولُواْ

يَوۡمَ

ٱلۡقِيَٰمَةِ

إِنَّا

كُنَّا

عَنۡ

هَٰذَا

غَٰفِلِينَ

١٧٢

Парвардигорингиз Одам болаларининг белларидан зурриётларини олиб: «Мен Парвардигорингиз эмасманми?» — деб, ўзларига қарши гувоҳ қилганида улар: «Худди шундай! Сен Парвардигоримизсан, бизлар бунга шоҳидмиз», деганларини эсланг! (Шундай қилишимиз) Қиёмат кунида: «Бизлар бундан бехабар эдик», демасликларингиз учундир.