۞ وَإِذۡ

نَتَقۡنَا

ٱلۡجَبَلَ

فَوۡقَهُمۡ

كَأَنَّهُۥ

ظُلَّةٞ

وَظَنُّوٓاْ

أَنَّهُۥ

وَاقِعُۢ

بِهِمۡ

خُذُواْ

مَآ

ءَاتَيۡنَٰكُم

بِقُوَّةٖ

وَٱذۡكُرُواْ

مَا

فِيهِ

لَعَلَّكُمۡ

تَتَّقُونَ

١٧١

Тоғни кўчириб олиб, уларнинг устларида гўё бир соябондек кўтариб турганимизда ва улар устимизга қулаб тушади, деб гумон қилган пайтларида: «Биз сизларга ато этган нарсани маҳкам ушлангиз ва ундаги оятларни ёдда тутингиз, шоядки, шунда тақводор бўлсангиз», деган пайтимизни эсланг!