وَقَطَّعۡنَٰهُمُ

ٱثۡنَتَيۡ

عَشۡرَةَ

أَسۡبَاطًا

أُمَمٗاۚ

وَأَوۡحَيۡنَآ

إِلَىٰ

مُوسَىٰٓ

إِذِ

ٱسۡتَسۡقَىٰهُ

قَوۡمُهُۥٓ

أَنِ

ٱضۡرِب

بِّعَصَاكَ

ٱلۡحَجَرَۖ

فَٱنۢبَجَسَتۡ

مِنۡهُ

ٱثۡنَتَا

عَشۡرَةَ

عَيۡنٗاۖ

قَدۡ

عَلِمَ

كُلُّ

أُنَاسٖ

مَّشۡرَبَهُمۡۚ

وَظَلَّلۡنَا

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡغَمَٰمَ

وَأَنزَلۡنَا

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡمَنَّ

وَٱلسَّلۡوَىٰۖ

كُلُواْ

مِن

طَيِّبَٰتِ

مَا

رَزَقۡنَٰكُمۡۚ

وَمَا

ظَلَمُونَا

وَلَٰكِن

كَانُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

يَظۡلِمُونَ

١٦٠

Біз оларды он екі ру елге бөлдік. Мұсадан халқы су сұраған кезде, оған: «Таяғыңмен тасты ұр» - деп уахи еттік. Сонда одан / тастан / он екі бұлақ жарып шығып, адамдардың әрбірі өз суатын білетін болды. Оларға бұлтты көлеңке етіп, мәнн және сәлуәні / көктен түсірілген тәтті тағам / түсірдік те: «Біз сендерге ризық етіп берген жақсы нәрселерден жеңдер», - дедік. Олар бізге әділетсіздік етпеді, алайда олар өздеріне әділетсіздік еткен еді.