وَلَمَّا

جَآءَ

مُوْسٰی

لِمِیْقَاتِنَا

وَكَلَّمَهٗ

رَبُّهٗ ۙ

قَالَ

رَبِّ

اَرِنِیْۤ

اَنْظُرْ

اِلَیْكَ ؕ

قَالَ

لَنْ

تَرٰىنِیْ

وَلٰكِنِ

انْظُرْ

اِلَی

الْجَبَلِ

فَاِنِ

اسْتَقَرَّ

مَكَانَهٗ

فَسَوْفَ

تَرٰىنِیْ ۚ

فَلَمَّا

تَجَلّٰی

رَبُّهٗ

لِلْجَبَلِ

جَعَلَهٗ

دَكًّا

وَّخَرَّ

مُوْسٰی

صَعِقًا ۚ

فَلَمَّاۤ

اَفَاقَ

قَالَ

سُبْحٰنَكَ

تُبْتُ

اِلَیْكَ

وَاَنَا

اَوَّلُ

الْمُؤْمِنِیْنَ

۟

I kad Nam Mojsije dođe u određeno vrijeme, i kada mu Gospodar njegov progovori, on reče: "Gospodaru moj, ukaži mi se da Te vidim!" "Nećeš Me vidjeti," reče, "ali pogledaj u ono brdo, pa ako ono ostane na svome mjestu, vidjet ćeš Me!" I kad se Gospodar njegov onom brdu otkri, On ga sa zemljom sravni, a Mojsije izgubi svijest i strovali se. Čim se osvijesti, reče: "Uzvišen si Ti! Kajem Ti se, ja sam vjernik prvi!"