وَلَمَّا

جَآءَ

مُوسَىٰ

لِمِيقَٰتِنَا

وَكَلَّمَهُۥ

رَبُّهُۥ

قَالَ

رَبِّ

أَرِنِيٓ

أَنظُرۡ

إِلَيۡكَۚ

قَالَ

لَن

تَرَىٰنِي

وَلَٰكِنِ

ٱنظُرۡ

إِلَى

ٱلۡجَبَلِ

فَإِنِ

ٱسۡتَقَرَّ

مَكَانَهُۥ

فَسَوۡفَ

تَرَىٰنِيۚ

فَلَمَّا

تَجَلَّىٰ

رَبُّهُۥ

لِلۡجَبَلِ

جَعَلَهُۥ

دَكّٗا

وَخَرَّ

مُوسَىٰ

صَعِقٗاۚ

فَلَمَّآ

أَفَاقَ

قَالَ

سُبۡحَٰنَكَ

تُبۡتُ

إِلَيۡكَ

وَأَنَا۠

أَوَّلُ

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

١٤٣

I kad Nam Musa dođe u određeno vrijeme, i kada mu Gospodar njegov progovori, on reče: "Gospodaru moj, ukaži mi se da Te vidim!" – "Ne možeš Me vidjeti" – reče – "ali pogledaj u ono brdo, pa ako ono ostane na svome mjestu, vidjećeš Me!" I kad se Gospodar njegov onome brdu otkri, On ga sa zemljom sravni, a Musa se onesviješćen strovali. Čim se osvijesti, reče: "Hvaljen neka si! Kajem Ti se, ja sam vjernik prvi!"