فَكُلًّا

أَخَذۡنَا

بِذَنۢبِهِۦۖ

فَمِنۡهُم

مَّنۡ

أَرۡسَلۡنَا

عَلَيۡهِ

حَاصِبٗا

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

أَخَذَتۡهُ

ٱلصَّيۡحَةُ

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

خَسَفۡنَا

بِهِ

ٱلۡأَرۡضَ

وَمِنۡهُم

مَّنۡ

أَغۡرَقۡنَاۚ

وَمَا

كَانَ

ٱللَّهُ

لِيَظۡلِمَهُمۡ

وَلَٰكِن

كَانُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

يَظۡلِمُونَ

٤٠

এতেকে সিহঁতৰ প্ৰত্যেককে নিজ নিজ অপৰাধৰ বাবে আমি সিহঁতক কৰায়ত্ত কৰিছিলোঁ। সিহঁতৰ কিছুমানৰ ওপৰত আমি প্ৰেৰণ কৰিছিলোঁ শিলাবৃষ্টিসম্পন্ন প্ৰচণ্ড ধুমুহা, লগতে সিহঁতৰ কিছুমানক আক্ৰমণ কৰিছিল বিকট চিঞৰে, আৰু কিছুমানক পুতি পেলাইছিলোঁ ভূ-গৰ্ভত আৰু কিছুমানক ডুবাই মাৰিছিলোঁ। আল্লাহ এনেকুৱা নহয় যে, তেওঁ সিহঁতৰ প্ৰতি অন্যায় কৰিব, বৰং সিহঁত নিজেই নিজৰ প্ৰতি অন্যায় কৰিছিল।