وَإِلَىٰ

مَدۡيَنَ

أَخَاهُمۡ

شُعَيۡبٗا

فَقَالَ

يَٰقَوۡمِ

ٱعۡبُدُواْ

ٱللَّهَ

وَٱرۡجُواْ

ٱلۡيَوۡمَ

ٱلۡأٓخِرَ

وَلَا

تَعۡثَوۡاْ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

مُفۡسِدِينَ

٣٦

Ва Мадянга биродарлари Шуъайбни (юбордик). Бас, у: «Эй қавмим, Аллоҳга ибодат қилинг, охират кунидан умидвор бўлинг ва ер юзида бузғунчилик ила ҳаракат қилиб юрманг», деди.¹