اِنَّ

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

وَهَاجَرُوْا

وَجٰهَدُوْا

بِاَمْوَالِهِمْ

وَاَنْفُسِهِمْ

فِیْ

سَبِیْلِ

اللّٰهِ

وَالَّذِیْنَ

اٰوَوْا

وَّنَصَرُوْۤا

اُولٰٓىِٕكَ

بَعْضُهُمْ

اَوْلِیَآءُ

بَعْضٍ ؕ

وَالَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

وَلَمْ

یُهَاجِرُوْا

مَا

لَكُمْ

مِّنْ

وَّلَایَتِهِمْ

مِّنْ

شَیْءٍ

حَتّٰی

یُهَاجِرُوْا ۚ

وَاِنِ

اسْتَنْصَرُوْكُمْ

فِی

الدِّیْنِ

فَعَلَیْكُمُ

النَّصْرُ

اِلَّا

عَلٰی

قَوْمٍ

بَیْنَكُمْ

وَبَیْنَهُمْ

مِّیْثَاقٌ ؕ

وَاللّٰهُ

بِمَا

تَعْمَلُوْنَ

بَصِیْرٌ

۟

Чынында, ыйман келтирип, (диндерин сактап калуу үчүн Меккеден Мединага) хижрат кылган жана Аллах жолунда мал-жандары менен жихад кылган мусулмандар менен, аларга (Мединадагы өз үйлөрүнөн) орун-очок берип, ансар – жардамчы болгондор бири-бирине жакын-дос. Ал эми, ыйман келтирсе да, хижрат кылбаган адамдар болсо, качан хижрат кылмайынча силерге эч нерседе дос боло алышпайт. Эгер алар силерден душмандарына каршы жардам сурашса, жардам берүү мойнуңарда милдет. Ал эми, силер менен (өз ара согушпоо жөнүндө) убада-келишими бар болгон коомго каршы жардам сурашчу болсо, анда жардам бербейсиңер. Аллах эмне иш жасаганыңарды Көрүүчү.