وَمَا

كَانَ

صَلَاتُهُمۡ

عِندَ

ٱلۡبَيۡتِ

إِلَّا

مُكَآءٗ

وَتَصۡدِيَةٗۚ

فَذُوقُواْ

ٱلۡعَذَابَ

بِمَا

كُنتُمۡ

تَكۡفُرُونَ

٣٥

Ularning Bayt oldidagi namozlari hushtak va qarsak chalishdan iborat edi, xolos. Bas, kufr keltirganingiz tufayli azobni tatib ko`ring.¹