وَذَا

ٱلنُّونِ

إِذ

ذَّهَبَ

مُغَٰضِبٗا

فَظَنَّ

أَن

لَّن

نَّقۡدِرَ

عَلَيۡهِ

فَنَادَىٰ

فِي

ٱلظُّلُمَٰتِ

أَن

لَّآ

إِلَٰهَ

إِلَّآ

أَنتَ

سُبۡحَٰنَكَ

إِنِّي

كُنتُ

مِنَ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٨٧

Zunnunni esla. O`shanda u g`azablangan holda chiqib ketgan edi. Bas, u Bizni o`ziga (er yuzini) tor etmas, deb gumon qildi. Zulmatlarda turib: «Sendan o`zga iloh yo`q, Sen poksan, albatta, men zolimlardan bo`ldim», deb nido qildi.¹