۞ وَأَيُّوبَ

إِذۡ

نَادَىٰ

رَبَّهُۥٓ

أَنِّي

مَسَّنِيَ

ٱلضُّرُّ

وَأَنتَ

أَرۡحَمُ

ٱلرَّٰحِمِينَ

٨٣

۽ (اي پيغمبر) ايوب (جي قصي) کي (ياد ڪر) جڏھن پنھنجي پالڻھار کي سڏيائين ته مون کي ڏُک پھتو آھي ۽ تون (سڀني) کان تمام ٻاجھارو آھين.