وَدَاوٗدَ

وَسُلَیْمٰنَ

اِذْ

یَحْكُمٰنِ

فِی

الْحَرْثِ

اِذْ

نَفَشَتْ

فِیْهِ

غَنَمُ

الْقَوْمِ ۚ

وَكُنَّا

لِحُكْمِهِمْ

شٰهِدِیْنَ

۟ۗۙ

او داود او سليمان -علیهما السلام- (درياد كړه) چې كله يې د يو كښت په هكله فيصله كوله، كوم کې چې د يو قوم پسونه د شپې ګډ شوي وو، او موږ د هغوى فيصلې ته حاضر و.