وَدَاوُۥدَ

وَسُلَيۡمَٰنَ

إِذۡ

يَحۡكُمَانِ

فِي

ٱلۡحَرۡثِ

إِذۡ

نَفَشَتۡ

فِيهِ

غَنَمُ

ٱلۡقَوۡمِ

وَكُنَّا

لِحُكۡمِهِمۡ

شَٰهِدِينَ

٧٨

Ва Довуд билан Сулаймоннинг экинзор ҳақида ҳукм қилаётганларини (эсла). Ўшанда у(экинзор)га қавмнинг қўйи кечаси тарқалиб кетган эди. Биз уларнинг ҳукмига шоҳид бўлган эдик.¹