وَمَنۡ

أَظۡلَمُ

مِمَّنِ

ٱفۡتَرَىٰ

عَلَى

ٱللَّهِ

كَذِبًا

أَوۡ

قَالَ

أُوحِيَ

إِلَيَّ

وَلَمۡ

يُوحَ

إِلَيۡهِ

شَيۡءٞ

وَمَن

قَالَ

سَأُنزِلُ

مِثۡلَ

مَآ

أَنزَلَ

ٱللَّهُۗ

وَلَوۡ

تَرَىٰٓ

إِذِ

ٱلظَّٰلِمُونَ

فِي

غَمَرَٰتِ

ٱلۡمَوۡتِ

وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ

بَاسِطُوٓاْ

أَيۡدِيهِمۡ

أَخۡرِجُوٓاْ

أَنفُسَكُمُۖ

ٱلۡيَوۡمَ

تُجۡزَوۡنَ

عَذَابَ

ٱلۡهُونِ

بِمَا

كُنتُمۡ

تَقُولُونَ

عَلَى

ٱللَّهِ

غَيۡرَ

ٱلۡحَقِّ

وَكُنتُمۡ

عَنۡ

ءَايَٰتِهِۦ

تَسۡتَكۡبِرُونَ

٩٣

Аллоҳга нисбатан ёлғон тўқиган ёки унга ҳеч нарса ваҳий қилинмаса ҳам, менга ваҳий келди, деган, ёхуд Аллоҳ нозил қилган нарсага ўхшаш нарсани мен ҳам нозил қиламан, деган кимсадан ҳам золимроқ кимса борми? Золимларнинг ўлим талвасаси пайтларини, фаришталарнинг уларга қўл чўзиб: «Жонингизни чиқаринг! Бугунги кунда Аллоҳга нисбатан ноҳақ гап айтганларингиз учун ва Унинг оятларидан мутакаббирлик қилиб юрганингиз учун хорлик азоби ила жазоланурсиз», – дегандаги ҳолларини кўрсанг эди.¹