وَمَا

قَدَرُوا

اللّٰهَ

حَقَّ

قَدْرِهٖۤ

اِذْ

قَالُوْا

مَاۤ

اَنْزَلَ

اللّٰهُ

عَلٰی

بَشَرٍ

مِّنْ

شَیْءٍ ؕ

قُلْ

مَنْ

اَنْزَلَ

الْكِتٰبَ

الَّذِیْ

جَآءَ

بِهٖ

مُوْسٰی

نُوْرًا

وَّهُدًی

لِّلنَّاسِ

تَجْعَلُوْنَهٗ

قَرَاطِیْسَ

تُبْدُوْنَهَا

وَتُخْفُوْنَ

كَثِیْرًا ۚ

وَعُلِّمْتُمْ

مَّا

لَمْ

تَعْلَمُوْۤا

اَنْتُمْ

وَلَاۤ

اٰبَآؤُكُمْ ؕ

قُلِ

اللّٰهُ ۙ

ثُمَّ

ذَرْهُمْ

فِیْ

خَوْضِهِمْ

یَلْعَبُوْنَ

۟

Улар: «Аллоҳ башарга ҳеч нарса нозил қилган эмас», деганларида, Аллоҳга тўғри баҳо бера олмадилар. Айтинг: «Мусо кишиларга нур ва ҳидоят қилиб олиб келган, уни сиз қоғозга ёзиб олиб, айримларини ошкор қилиб, кўпини яширган ва ўзингиз ҳам, ота-боболарингиз ҳам билмаган нарсаларни сизга ўргатган китобни ким туширди?!» Айтинг: «Аллоҳ (туширди)». Кейин эса уларни тек қўйинг. Ўзлари шўнғиб кетган йўлларида ўйнайверсинлар.