فَلَمَّا

رَاَ

الْقَمَرَ

بَازِغًا

قَالَ

هٰذَا

رَبِّیْ ۚ

فَلَمَّاۤ

اَفَلَ

قَالَ

لَىِٕنْ

لَّمْ

یَهْدِنِیْ

رَبِّیْ

لَاَكُوْنَنَّ

مِنَ

الْقَوْمِ

الضَّآلِّیْنَ

۟

بيا چې كله يې سپوږمۍ ښه ځلانده تر سترګو شوه، ويلې دا به زما رب وي! خو كله چې هغه هم پرېوتله، ويلې كه خپل رب مې سمه لارښوونه راته نه واى كړې، نو زه به هم خامخا له بې لارو خلكو وم.