قُلْ

لَّاۤ

اَقُوْلُ

لَكُمْ

عِنْدِیْ

خَزَآىِٕنُ

اللّٰهِ

وَلَاۤ

اَعْلَمُ

الْغَیْبَ

وَلَاۤ

اَقُوْلُ

لَكُمْ

اِنِّیْ

مَلَكٌ ۚ

اِنْ

اَتَّبِعُ

اِلَّا

مَا

یُوْحٰۤی

اِلَیَّ ؕ

قُلْ

هَلْ

یَسْتَوِی

الْاَعْمٰی

وَالْبَصِیْرُ ؕ

اَفَلَا

تَتَفَكَّرُوْنَ

۟۠

/ Ей, Мұхаммед! / Айт: «Сендерге: «Менің қасымда Аллаһтың қазыналары бар», - деп айтпаймын әрі мен ғайып / жасырын / нәрселерді білмеймін және сендерге өзімді періштемін деп те айтпаймын. Мен өзіме уахи етілетінге ғана еремін», - деп. «Соқыр мен көре алатын адам бірдей бола ала ма? / Ақылдарыңды істетіп / , ойланбайсыңдар ма?» - де.