قُلۡ

أَيُّ

شَيۡءٍ

أَكۡبَرُ

شَهَٰدَةٗۖ

قُلِ

ٱللَّهُۖ

شَهِيدُۢ

بَيۡنِي

وَبَيۡنَكُمۡۚ

وَأُوحِيَ

إِلَيَّ

هَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانُ

لِأُنذِرَكُم

بِهِۦ

وَمَنۢ

بَلَغَۚ

أَئِنَّكُمۡ

لَتَشۡهَدُونَ

أَنَّ

مَعَ

ٱللَّهِ

ءَالِهَةً

أُخۡرَىٰۚ

قُل

لَّآ

أَشۡهَدُۚ

قُلۡ

إِنَّمَا

هُوَ

إِلَٰهٞ

وَٰحِدٞ

وَإِنَّنِي

بَرِيٓءٞ

مِّمَّا

تُشۡرِكُونَ

١٩

Айткын: “(Менин чынчылдыгыма) эң чоң күбө кайсы?” Айт: “Аллах! Ал мени менен силердин араңарда Күбө жана мага бул Куран аян-кабар түрүндө берилди, силерди жана ал (Куран) жеткен баардык адамдарды эскертүүм үчүн». (О, аян-кабардан жүз бургандар!) Силер: “Аллах менен бирге башка кудайлар бар” - деп күбөлүк бересиңерби?!” Айткын: “Мен (андай) күбөлүк бербеймин!” Айткын: “Албетте Ал - жалгыз (сыйынууга татыктуу) Кудай! А, мен болсо, силердин ширк амалыңардан тазамын!”[1] ¹