قُلۡ

أَيُّ

شَيۡءٍ

أَكۡبَرُ

شَهَٰدَةٗۖ

قُلِ

ٱللَّهُۖ

شَهِيدُۢ

بَيۡنِي

وَبَيۡنَكُمۡۚ

وَأُوحِيَ

إِلَيَّ

هَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانُ

لِأُنذِرَكُم

بِهِۦ

وَمَنۢ

بَلَغَۚ

أَئِنَّكُمۡ

لَتَشۡهَدُونَ

أَنَّ

مَعَ

ٱللَّهِ

ءَالِهَةً

أُخۡرَىٰۚ

قُل

لَّآ

أَشۡهَدُۚ

قُلۡ

إِنَّمَا

هُوَ

إِلَٰهٞ

وَٰحِدٞ

وَإِنَّنِي

بَرِيٓءٞ

مِّمَّا

تُشۡرِكُونَ

١٩

Сен: «Қайси нарса энг катта гувоҳликдир», деб айт. «Аллоҳ», деб айт. Сен: «У мен билан сизларнинг ўртангизда гувоҳдир. Менга ушбу Қуръонни, Унинг ила сизларни ва у етиб борганларни огоҳлантиришим учун ваҳий қилинди. Сизлар «Аллоҳ билан бирга, албатта, бошқа худолар бор», деб гувоҳлик берасизларми? «Мен гувоҳлик бермайман», деб айт. Сен: «Албатта, У битта илоҳдир ва мен сиз келтираётган ширкдан покдирман», деб айт.¹