وَنُقَلِّبُ

أَفۡـِٔدَتَهُمۡ

وَأَبۡصَٰرَهُمۡ

كَمَا

لَمۡ

يُؤۡمِنُواْ

بِهِۦٓ

أَوَّلَ

مَرَّةٖ

وَنَذَرُهُمۡ

فِي

طُغۡيَٰنِهِمۡ

يَعۡمَهُونَ

١١٠

(Аларга) биринчи ирет (сунушталганда) ыйманга келбегендери сыяктуу Биз алардын көздөрүн жана жүрөктөрүн оодарып койобуз жана аларды адашуучулугунда тентиген абалда таштап коёбуз.