وَأَقۡسَمُواْ

بِٱللَّهِ

جَهۡدَ

أَيۡمَٰنِهِمۡ

لَئِن

جَآءَتۡهُمۡ

ءَايَةٞ

لَّيُؤۡمِنُنَّ

بِهَاۚ

قُلۡ

إِنَّمَا

ٱلۡأٓيَٰتُ

عِندَ

ٱللَّهِۖ

وَمَا

يُشۡعِرُكُمۡ

أَنَّهَآ

إِذَا

جَآءَتۡ

لَا

يُؤۡمِنُونَ

١٠٩

Улар агар бирон оят — мўъжиза келса, албатта, иймон келтиришлари ҳақида жон-жаҳдлари билан Аллоҳ номига қасам ичдилар. Айтинг: «Оятлар фақат Аллоҳнинг ҳузуридадир». Қаердан билурсизлар, (эҳтимол) оят келган вақтда ҳам иймон келтирмаслар?