اَمْ

یَقُوْلُوْنَ

افْتَرٰىهُ ؕ

قُلْ

اِنِ

افْتَرَیْتُهٗ

فَلَا

تَمْلِكُوْنَ

لِیْ

مِنَ

اللّٰهِ

شَیْـًٔا ؕ

هُوَ

اَعْلَمُ

بِمَا

تُفِیْضُوْنَ

فِیْهِ ؕ

كَفٰی

بِهٖ

شَهِیْدًا

بَیْنِیْ

وَبَیْنَكُمْ ؕ

وَهُوَ

الْغَفُوْرُ

الرَّحِیْمُ

۟

অথবা সিহঁতে কয় যে, ‘এওঁ এইখন নিজেই উদ্ভাৱন কৰিছে’। কোৱা, ‘যদি এইখন মই নিজে উদ্ভাৱন কৰিছোঁ, তেন্তে আল্লাহৰ পৰা মোক বচাবলৈ তোমালোকৰ কোনো ক্ষমতা নাই। তোমালোকে যি বিষয়ে আলোচনাত লিপ্ত হৈছা, সেই বিষয়ে আল্লাহ সবিশেষ অৱগত। মোৰ আৰু তোমালোকৰ মাজত সাক্ষী হিচাপে তেৱেঁই যথেষ্ট আৰু তেওঁ ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু’।