وَلَقَدۡ

مَكَّنَّٰهُمۡ

فِيمَآ

إِن

مَّكَّنَّٰكُمۡ

فِيهِ

وَجَعَلۡنَا

لَهُمۡ

سَمۡعٗا

وَأَبۡصَٰرٗا

وَأَفۡـِٔدَةٗ

فَمَآ

أَغۡنَىٰ

عَنۡهُمۡ

سَمۡعُهُمۡ

وَلَآ

أَبۡصَٰرُهُمۡ

وَلَآ

أَفۡـِٔدَتُهُم

مِّن

شَيۡءٍ

إِذۡ

كَانُواْ

يَجۡحَدُونَ

بِـَٔايَٰتِ

ٱللَّهِ

وَحَاقَ

بِهِم

مَّا

كَانُواْ

بِهِۦ

يَسۡتَهۡزِءُونَ

٢٦

Sa pagkatinuod Kami nagtukod kanila nga mga hinungdan sa abilidad nga Kami wala magtukod kanimo, ug Kami naghatag kanila ug pandungog ug panan-aw ug mga salabutan, apan bisan pa niana ang ilang pandungog, o ang ilang mga mata, o ang ilang mga salabutan, wala makabenepisyo kanila sa bisan unsa, tungod kay sila naglimod sa mga Timaan sa Allah, ug ang ilang gibiaybiayan gilibotan kanila sa hingpit.