فَلَمَّا

رَأَوۡهُ

عَارِضٗا

مُّسۡتَقۡبِلَ

أَوۡدِيَتِهِمۡ

قَالُواْ

هَٰذَا

عَارِضٞ

مُّمۡطِرُنَاۚ

بَلۡ

هُوَ

مَا

ٱسۡتَعۡجَلۡتُم

بِهِۦۖ

رِيحٞ

فِيهَا

عَذَابٌ

أَلِيمٞ

٢٤

И кога ја здогледаа (заканата) во вид на облак на хоризонтот, кој кон долините нивни се движеше, повикаа: „Овој облак ни носи дожд!“ – „Не, тоа е тоа што го избрзуваа: ветер кој болно страдање ви носи,