قُلْ

اَرَءَیْتُمْ

اِنْ

كَانَ

مِنْ

عِنْدِ

اللّٰهِ

وَكَفَرْتُمْ

بِهٖ

وَشَهِدَ

شَاهِدٌ

مِّنْ

بَنِیْۤ

اِسْرَآءِیْلَ

عَلٰی

مِثْلِهٖ

فَاٰمَنَ

وَاسْتَكْبَرْتُمْ ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

لَا

یَهْدِی

الْقَوْمَ

الظّٰلِمِیْنَ

۟۠

Сен: «Айтинг-чи, агар у (Қуръон) Аллоҳдан бўлса-ю, сиз унга куфр келтирсангиз ва ҳолбуки, Бани Исроилдан бир гувоҳ у(Қуръон)га ўхшаш нарсага гувоҳлик бериб, иймон келтириб турибди, сиз эса, кибру ҳаво қиляпсиз. Албатта, Аллоҳ золим қавмларни ҳидоят қилмас», деб айт.¹