فَلَمَّا

دَخَلُواْ

عَلَيۡهِ

قَالُواْ

يَٰٓأَيُّهَا

ٱلۡعَزِيزُ

مَسَّنَا

وَأَهۡلَنَا

ٱلضُّرُّ

وَجِئۡنَا

بِبِضَٰعَةٖ

مُّزۡجَىٰةٖ

فَأَوۡفِ

لَنَا

ٱلۡكَيۡلَ

وَتَصَدَّقۡ

عَلَيۡنَآۖ

إِنَّ

ٱللَّهَ

يَجۡزِي

ٱلۡمُتَصَدِّقِينَ

٨٨

Алар Мысырга барып, Йусуф янына кереп әйттеләр: "Ий Ґәзиз! Безгә вә өй җәмәгатьләребезгә бик каты ачлык иреште, менә сезгә төрле акчалар китердек, саф көмештән генә китерергә көчебез җитмәде, акчабызга карата безгә ашлык үлчәп бир һәм мөмкин булса садака итеп тә бир вә һәм Биняминне дә биреп җибәр, атабыз аның өчен бик хәсрәтләнә! Әлбәттә, Аллаһ садака бирүчеләргә изге җәзалар бирер. Моннан соң Йусуфның күңеле йомшарды вә үзен танытырга һәм серләрне ачарга теләде.