فَلَمَّا

دَخَلُواْ

عَلَيۡهِ

قَالُواْ

يَٰٓأَيُّهَا

ٱلۡعَزِيزُ

مَسَّنَا

وَأَهۡلَنَا

ٱلضُّرُّ

وَجِئۡنَا

بِبِضَٰعَةٖ

مُّزۡجَىٰةٖ

فَأَوۡفِ

لَنَا

ٱلۡكَيۡلَ

وَتَصَدَّقۡ

عَلَيۡنَآۖ

إِنَّ

ٱللَّهَ

يَجۡزِي

ٱلۡمُتَصَدِّقِينَ

٨٨

Nìgbà tí wọ́n wọlé tọ Yūsuf, wọ́n sọ pé: “Ìwọ ọba, ìnira (ebi) ti mú àwa àti ará ilé wa. A sì mú owó kan tí ẹ máa ta dànù lọ́wọ́.[1] Nítorí náà, wọn kóńgò (oúnjẹ) náà kún fún wa, kí ó sì ta wá lọ́rẹ. Dájúdájú Allāhu yóò san àwọn olùtọrẹ ní ẹ̀san rere.” ¹