وَتَوَلَّىٰ

عَنۡهُمۡ

وَقَالَ

يَٰٓأَسَفَىٰ

عَلَىٰ

يُوسُفَ

وَٱبۡيَضَّتۡ

عَيۡنَاهُ

مِنَ

ٱلۡحُزۡنِ

فَهُوَ

كَظِيمٞ

٨٤

(ئه‌وسا چووه که‌نارێکه‌وه‌) و لێیان دوور که‌وته‌وه‌و (به‌ده‌م هه‌ناسه‌ی ساردو ئه‌سرینه‌وه‌) وتی: ئه‌ی داخم بۆ یوسفی نازدار، (له دڵم ده‌رناچێت یوسفی جوان خاس و خوا ناسم ئه‌وه‌نده گریاو فرمێسکی هه‌ڵوه‌ران)، چاوه‌کانی سپی هه‌ڵگه‌ڕاو ئاوی سپی تێزاو بینینی نه‌ما له ئاخ و داخ و خه‌فه‌ت و ئێشدا، هه‌ر خه‌م و په‌ژاره‌ی خۆی ده‌خوارده‌وه‌.