فَلَمَّا

اسْتَیْـَٔسُوْا

مِنْهُ

خَلَصُوْا

نَجِیًّا ؕ

قَالَ

كَبِیْرُهُمْ

اَلَمْ

تَعْلَمُوْۤا

اَنَّ

اَبَاكُمْ

قَدْ

اَخَذَ

عَلَیْكُمْ

مَّوْثِقًا

مِّنَ

اللّٰهِ

وَمِنْ

قَبْلُ

مَا

فَرَّطْتُّمْ

فِیْ

یُوْسُفَ ۚ

فَلَنْ

اَبْرَحَ

الْاَرْضَ

حَتّٰی

یَاْذَنَ

لِیْۤ

اَبِیْۤ

اَوْ

یَحْكُمَ

اللّٰهُ

لِیْ ۚ

وَهُوَ

خَیْرُ

الْحٰكِمِیْنَ

۟

Kaya noong nawalan sila ng pag-asa sa kanya, bumukod sila na nagsasanggunian. Nagsabi ang matanda nila: “Hindi ba kayo nakaalam na ang ama ninyo ay tumanggap nga sa inyo ng isang taimtim na pangako kay Allāh at bago pa niyan nagwalang-bahala kayo kay Jose? Kaya hindi ako mag-iiwan sa lupain hanggang sa magpahintulot sa akin ang ama ko o humatol si Allāh sa akin, at Siya ay ang pinakambuti sa mga tagahatol.