قَالُواْ

نَفۡقِدُ

صُوَاعَ

ٱلۡمَلِكِ

وَلِمَن

جَآءَ

بِهِۦ

حِمۡلُ

بَعِيرٖ

وَأَنَا۠

بِهِۦ

زَعِيمٞ

٧٢

"நாங்கள் அரசருடைய (அளவு) மரக்காலை இழந்து விட்டோம்; அதனை எவர்கொண்டு வந்தாலும், அவருக்கு ஓர் ஒட்டகச் சமை (தானியம் சன்மானமாக) உண்டு; இதற்கு நானே பொறுப்பாளி" என்று கூறினார்கள்.