فَلَمَّا

رَجَعُوٓاْ

إِلَىٰٓ

أَبِيهِمۡ

قَالُواْ

يَٰٓأَبَانَا

مُنِعَ

مِنَّا

ٱلۡكَيۡلُ

فَأَرۡسِلۡ

مَعَنَآ

أَخَانَا

نَكۡتَلۡ

وَإِنَّا

لَهُۥ

لَحَٰفِظُونَ

٦٣

Энди қачонки улар оталарининг олдига қайтиб келишгач, дедилар: «Эй ота, (бундан кейин) бизларга озиқ-овқат берилмайдиган бўлди. Фақат биз билан бирга инимизни ҳам юборсанггина озиқ-овқат ола биламиз. Бизлар албатта уни муҳофаза қилгувчимиз».