وَلَأَجۡرُ

ٱلۡأٓخِرَةِ

خَيۡرٞ

لِّلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَكَانُواْ

يَتَّقُونَ

٥٧

   Ва албатта, подоши охират барои касоне, ки имон овардаанд ва парҳезгорӣ мекунанд, беҳтар аст (яъне, аз азоби Аллоҳ метарсанд ва амру наҳйяшро ба ҷо меоранд).¹