قَالَ

مَا

خَطۡبُكُنَّ

إِذۡ

رَٰوَدتُّنَّ

يُوسُفَ

عَن

نَّفۡسِهِۦۚ

قُلۡنَ

حَٰشَ

لِلَّهِ

مَا

عَلِمۡنَا

عَلَيۡهِ

مِن

سُوٓءٖۚ

قَالَتِ

ٱمۡرَأَتُ

ٱلۡعَزِيزِ

ٱلۡـَٰٔنَ

حَصۡحَصَ

ٱلۡحَقُّ

أَنَا۠

رَٰوَدتُّهُۥ

عَن

نَّفۡسِهِۦ

وَإِنَّهُۥ

لَمِنَ

ٱلصَّٰدِقِينَ

٥١

Umwami yahavuye arengutsa nya bagore, ababaza ati: “Mwashaka gushika kuki, igihe mwipfuza Yusufu, hari ingeso mbi mwari mumuziko?”. Ba bagore bishuye bati: “Ihibambewe! Nta ngeso mbi twigeze tumumenyako”. Ni ho rero wa mugore w’umushikirangoma yatura ati: “Ubu ukuri kwamaze kugaragara nta co ncera, ni jewe namwipfuje ndanamwinginga aranyankira pe! Kandi ni ukuri Yusufu, ivyo yavuze vyose ari mu mvugakuri;