قَالَ

تَزۡرَعُونَ

سَبۡعَ

سِنِينَ

دَأَبٗا

فَمَا

حَصَدتُّمۡ

فَذَرُوهُ

فِي

سُنۢبُلِهِۦٓ

إِلَّا

قَلِيلٗا

مِّمَّا

تَأۡكُلُونَ

٤٧

(یوسف) وتی: حه‌وت ساڵی به‌رده‌وام کشتوکاڵ ده‌که‌ن و دانه‌وێڵه ده‌چێنن، ئه‌وه‌ی که دروێنه‌تان کردوو، لێتان زیاد بوو به‌گوڵه‌که‌یه‌وه بیهێڵنه‌وه‌، مه‌گه‌ر ئه‌و که‌مه‌ی که ده‌یخۆن (دانه‌وێڵه به گوڵه‌که‌یه‌وه هه‌ڵبگیرێت له کرم و ئه‌سپێ و زایه بوون به‌دوور ده‌بێت).