يُوسُفُ

أَيُّهَا

ٱلصِّدِّيقُ

أَفۡتِنَا

فِي

سَبۡعِ

بَقَرَٰتٖ

سِمَانٖ

يَأۡكُلُهُنَّ

سَبۡعٌ

عِجَافٞ

وَسَبۡعِ

سُنۢبُلَٰتٍ

خُضۡرٖ

وَأُخَرَ

يَابِسَٰتٖ

لَّعَلِّيٓ

أَرۡجِعُ

إِلَى

ٱلنَّاسِ

لَعَلَّهُمۡ

يَعۡلَمُونَ

٤٦

(O, zindana gəlib dedi:) “Ey Yusif! Ey düz danışan insan! Yeddi arıq inəyin yeddi kök inəyi yediyi, həmçinin yeddi yaşıl sünbül və bir o qədər də quru (sünbüllər) barədə bizə xəbər ver. Ola bilsin ki, mən o adamların yanına (dorğu xəbərlə) qayıdım və bəlkə onlar da (bu yuxunun yozumunu) bilsinlər”.